ایرونا سیر برگذار کننده انواع تور های داخلی (تور مشهد و ... )

09198014097
02166320673
09194931590
02166320674
09194931580
02166758500
منو

دروازه قرآن در شیراز

تازه های ناشناخته ۱۳۹۷/۰۷/۱۵
  1. ایرونا سیر
  2. مقالات
  3. دروازه قرآن در شیراز

به جرات می توان گفت شیراز یکی از شهر های مهم ایران است از نظر تاریخ ایران ، آثار باستانی ، درباره چگونگی و آداب رسوم مردم گذشته و از لحاظ توریستی گردشگری حائز اهمیت بسیار است شیراز شهر ادب و نیکی با مردمانی خونگرم و مهربان است اینار میخواهیم یکی از مکان های قدیمی و تاریخی اسن شهر را به شما عزیزان معرفی کنیم که نام این بنا دروازه قرآن است. چرا دروازه قرآن شیراز؟
شاید در نگاه اول دروازه قرآن در کنار دیگر جاذبه های مهم و تاریخی شهر شیراز چندان به چشم نیاید؛ اما خوب است بدانید که بازدید از این بنای کوچک اما دلنشین و فضای اطراف آن، لذت سفر شما را چند برابر می کند.رفتن بر سر مزار خواجوی کرمانی، از کارهایی است که در هنگام بازدید از اینجا می توانید انجام دهید.بوستان اطراف دروازه قرآن بسیار باصفاست، در هنگام گشت و گذار در این مکان تاریخی بازدید از این بوستان را فراموش نکنید.تماشای عبور ماشین ها و آدم ها از بالای بوستان، نوشیدن چای و خوردن بستنی و فالوده های معروف شیراز در اطراف دروازه قرآن را از دست ندهید.دروازه قرآن در شب به دلیل چراغانی های رنگارنگش بسیار تماشایی و باصفاست.آشنایی با دروازه قرآن شیراز 

شیراز، عروس شهرهای جنوب ایران، در میانه دشتی پهناور و در محاصره کوه ها بنا شده و گسترش یافته است. شیراز چند ورودی دارد و بر سر راه یکی از ورودی های آن، راهی که اصفهان را به مرودشت و فیروزآباد متصل می کند، دروازه ای به نام دروازه قرآن دیده می شود. این دروازه در میانه کوه های باباکوهی و چهل مقام و بر روی تنگه ای به نام تنگه الله اکبر قرار گرفته است و به دلیل قرآنی که بر بالای آن وجود دارد، به این نام خوانده می شود. دروازه قرآن یا آن گونه که در گذشته معروف بود، طاق قرآن، اکنون در کنار فلکه طاووسیه و در فاصله ده متری مقبره خواجوی کرمانی جای گرفته است. این بنا در تاریخ 19/9/1375 با شماره 1800 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.تاریخچه دروازه قرآن شیراز

نخستین باری که بنای دروازه قرآن بر تنگه الله اکبر، در ابتدای راه ورودی اصفهان به شیراز ساخته شد، سلسله آل بویه (1) بر ایران و عراق حکمرانی می کردند. از میان امرای آل بویه، عضدالدوله دیلمی مشهورترین و بزرگترین امیران بود و در سال 369 ه.ق پادشاه ایران شد و در شیراز، پایتخت آن روزهای ایران، بر تخت نشست. به دستور او بناهای متعددی در شیراز ایجاد و آبادانی های فراوانی برقرار شد. یکی از این بناهای زیبا، سازه دروازه قرآن بود که به دستور عضدالدوله برپا شد و جلوه خاصی به ورودی شهر داد. به فرمان او بر بالای این دروازه، قرآنی نهاده شد تا مردم از زیر آن رفت و آمد کرده و به حکم برکت قرآن، مسافرت خود را به سلامت و امنیت به اتمام برسانند؛ اما عدم توجه و رسیدگی به این سازه باشکوه، موجب تخریب و شکسته شدن دروازه قرآن شد تا اینکه کریم خان زند، موسس سلسله زندیه و حاکم ایران، دستور به بازسازی آن داده و شکل جدیدی از دروازه قرآن ایجاد کرد. معماران برای قرار دادن قرآن ها بر روی دروازه، در بالای آن اتاقکی ایجاد کرده و دو جلد قرآن نفیس نوشته شده به خط ثلث را در آن جای دادند.بعد از این بازسازی تا مدتی دروازه قرآن به شکوه و زیبایی خود بازگشت؛ اما چند زلزله که در زمان حکومت قاجارها اتفاق افتاد آسیب هایی بر بنا وارد کرد که توسط محمد زکی خان نوری (2) بازسازی و مرمت شد. او برای راحتی مسافران در دو سمت بنا، اتاق هایی ساخت که به عنوان پاسگاه و راهداری مورد استفاده قرار می گرفت. علاوه بر اینها، آب انباری نیز در کنار این دروازه به وجود آمد که آب آن از رکن آباد، چشمه معروف شیراز تامین می شد و جان مسافران را تازه می کرد.تا سال 1315 شمسی دروازه قرآن برپا ماند و مسافران را به سلامت از زیر طاق (3) های خود عبور می داد؛ اما این موضوع دوام چندانی نیاورد. مسوولان شهرداری، این بنا را در مسیر طرح توسعه راه شمال شرقی شیراز می دیدند. آنها کل سازه را با دینامیت و به سختی، تخریب کردند و قرآن های موجود در آن را به موزه پارس شیراز منتقل کردند. در سال 1327 هجری شمسی، یکی از بازرگانان مشهور و خوشنام شیرازی، حاج حسین ایگار که به نام اعتماد التجار معروف بود، دروازه قرآن کنونی را با فاصله کمی از محل دروازه قبلی بنا کرد. بنا به وصیت او اتاق کوچک سمت چپ دروازه که مشرف به دره کنار بود، به عنوان آرامگاه او مورد استفاده قرار گرفت. البته در شیراز به غیر از دروازه قرآن پنج دروازه دیگر نیز وجود داشت که از این دروازه ها تنها دروازه قرآن باقی مانده است. هرچند این دروازه ها حضور فیزیکی ندارند؛ اما در حافظه مردم ثبت شده اند و برای دادن آدرس مورد استفاده قرار می گیرند. نام دروازه های دیگر که در تاریخ آمده دروازه اصفهان، دروازه سعدی، دروازه قصابخانه، دروازه کازرون و دروازه شاه داعی الی اله است. مکان

در قدیم شیراز دارای ۶ دروازه بوده است. هم اکنون در شیراز دروازه‌ای به جز دروازه قرآن وجود ندارد اما مردم شیراز هنوز به محل دروازه‌های قدیمی اشاره می‌کنند که عبارتند از: 'دروازه قرآن، دروازه اصفهان، دروازه سعدی، دروازه قصابخانه، دروازه کازرون، دروازه شاه داعی الی اله'<گلشن شیراز در مدخل تنگ الله اکبر با دروازه‌ای روبرو هستیم، که به دروازه قرآن معروف شده است. این دروازه به دستور عضدالدوله دیلمی ساخته شده است. وجه تسمیه آن بخاطر قرآنی است، که به دستور امیر در آن گذاشته شده بود تا مسافرین به سلامت از زیر آن عبور کنند. این طاق به مرور زمان به خرابی رفت، تا این که درزمان کریم خان زند از نوساخته شد و قرآن معروف به <<هفده من>> که منسوب به خط سلطان ابراهیم نوه شاهرخ تیموری در اتاقک بالای آن گذاشته شد. قران مذکور در حال حاضر در موزه پارس شیراز نگهداری می‌شود. این دروازه با نابخردی شهرداری شیراز در سال۱۳۱۵شمسی با دینامیت ویران شد. باردیگر این دروازه با بلندنظری یکی از بازرگانان معروف شیراز بنام حسین ایگار در سال ۱۳۲۸شمسی تجدید بنا گردید. در اتاقکهای کناری این بنا، ایگار و همسرشان دفن گردیده‌اند. این بنا در تاریخ ۱۹/۹/۱۳۷۵باشماره ۱۸۰۰در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. <گلشن شیرازدروازه قرآن در شمال شرقی شهر شیراز در تنگ الله اکبر میان کوه چهل مقام و کوه باباکوهی قرار دارد و در واقع در خروجی شیراز بسمت شهر مرودشت واقع شده است. این بنای تاریخی در کنار فلکه طاووسیه شیراز قرار دارد. دروازه قرآن در فاصله کمتر از ده متری مقبره خواجوی کرمانی و همچنین فاصله کمتر از پانصد متری باغ جهان نما و همچنین فاصله کمتر از هزار متری مقبره شاعر نامدار پارسی زبان حافظ شیرازی و باغ جهان نما قرار دارد.شیراز درگذشته دارای شش دروازه بود که نام این دروازه‌ها عبارت است از: دروازه قرآن، دروازه اصفهان، دروازه سعدی، دروازه قصابخانه، دروازه کازرون و دروازه شاه داعی الی اله.  دروازه قرآن ابتدا در زمان عضد الدوله ساخته شد و قرآنی در آن جای‌داده شد تا مسافرانی که از زیر این دروازه رد می‌شوند، بیمه و متبرک شوند. در دوران کریم‌خان زند، این دروازه بازسازی شد. در بازسازی دوران زندیه، اتاقی در بالای دروازه اضافه شد و دو جلد قرآن نفیس به خط «سلطان ابراهیم بن شاهرخ تیموری»، در این اتاقک قرار داده شد. قرآن‌های نفیس ساخته‌شده در عصر زندیه به قرآن «هفده من» معروف است، امروز قرآن‌های قدیمی دروازه قرآن به موزه پاریس منتقل‌شده‌اند. در عصر قاجار دروازه قرآن براثر عوامل طبیعی و زلزله، آسیب زیادی دید ولی در سال‌های بعد به دست «محمد زکی خان نوری» مرمت و بازسازی شد.این بنا درگذشته در نزد مردم از اهمیت بالایی برخوردار بود و مردم در روزهای اول ماه از شهر خارج می‌شدند و دوباره از زیر این دروازه وارد شهر می‌شدند. در سال ۱۳۱۵، بنای کهن دروازه قرآن، به دست شهردار وقت شیراز تخریب شد و در سال ۱۳۲۸ دروازه جدیدی در نزدیکی بنای دروازه قدیمی به همت بازرگان شیرازی، «حاج حسین ایگار» معروف به «اعتماد التجار» ساخته شد. دروازه جدید تفاوت‌هایی با دروازه کهن داشت، این دروازه ابعادی بزرگ‌تر داشت و شامل دهانه قوس تیزه دار و دو ورودی کوچک در دو طرف دروازه، می‌شد. در کنار دروازه قرآن شیراز، مجموعه‌ای تفریحی وجود دارد و قبر خواجوی کرمانی، شاعر ایرانی در آن واقع‌شده است و به همین دلیل به بوستان خواجوی کرمانی شهرت دارد. بالاتر از مقبره خواجوی کرمانی، سه غار وجود دارد که یکی از آن‌ها محل خلوت کردن عرفا و زاهدان به خدا بوده است. غار بعدی، دهانه‌ای بلند با طاق ضربی دارد و قبر خواجه عمادالدین محمود، وزیر معروف شاه شیخ ابواسحاق اینجو، قرار دارد.